De Via Alpina als leidraad

Tag: flora (Pagina 2 van 6)

Blatten/Belalp: Etappe 96 van de Rode Route van de Via Alpina – deel 1

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


30 september 2019

Langs het Aletschbos en over de dam van het Gibidum stuwmeer

Vanochtend vertrok ik met de trein van 10.48 uur uit Brig naar Mörel, om twee stations verder en 17 minuten later weer uit te stappen. Het tussenliggende station is Bitsch – het is geestig om te horen hoe dat in het Engels wordt aangekondigd: het klinkt echt als “bitch“! In Mörel was het maar een paar minuten lopen naar het dalstation van de gondelbaan die uiteindelijk in Riederalp eindigt. Het eerste stuk van het traject gaat tot het dorp Ried-Mörel dat op een bergschouder ligt. De gondel beweegt bij het tussenstation heel langzaam voort, zodat mensen die in Ried-Mörel moeten zijn, gewoon kunnen uitstappen. Passagiers voor Riederalp moeten blijven zitten: de gondel gaat daarna op een andere kabel verder naar het eindstation Riederalp.

Lees verder

Binn, Heiligkreuz: Etappe 4 van de Blauwe Route van de Via Alpina – deel 1

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


29 september 2019

Mooie herfsttocht langs groene berghellingen en door een indrukwekkend beekdal

Vanochtend was het stralend weer, maar wel wat kouder dan gisteren en met veel meer wind! Mijn plan voor de komende dagen was om weer eens de Via Alpina te gaan opzoeken. Vorig jaar was ik op 16 september met de tweede helft van Etappe 96 van de Rode Route begonnen in Belalp boven Blatten en was toen naar Mund gelopen. Dit jaar wil ik proberen om Etappe 95 (Fieschertal naar Riederalp) en het eerste deel van Etappe 96 (Riederalp naar Belalp) af te leggen: dan zou ik vier grote aaneengesloten etappes hebben gewandeld. Etappes 95 tot en met 98 van Fiesch naar Leukerbad vormen eigenlijk een samenhangend gebied binnen het Rhônedal en het Kanton Wallis. Na een lekker ontbijt met vele soorten Müesli en huisgemaakte confituren vertrok ik in alle rust naar het station om de trein van 9.48 uur te nemen naar Fiesch. Het was druk in de trein, vast en zeker door de combinatie van zondag en mooi weer. Om 10.22 uur kwam de trein in Fiesch aan: daar dromden grote groepen mensen op het perron om daarna in de richting van de kabelbaan naar Fiescheralp te gaan, en waarschijnlijk vandaar ook nog naar de Eggishorn vanwege het ongetwijfeld schitterende uitzicht over de grote Aletschgletsjer. Dat was ook mijn aanvankelijke plan geweest, maar opeens stonden die mensenmassa’s mij tegen… Daarom maakte ik een ander plan: ik kon vanuit Fiesch ook met de Postauto naar Binn, een plaatsje in een ruig en niet zo bekend zijdal van het Rhônedal. Dat was eveneens een etappeplaats voor de Via Alpina, maar dan van de Blauwe Route! Die Postauto zou pas veel later komen, dus maakte ik vanaf het perron even wat foto’s van de kabelbaan die juist naar boven ging en liep naar het oude gedeelte van Fiesch, via de brug over de Wyswasser beek die vanuit het Fieschertal naar de Rhône stroomt, naar de Gnadenberg, met de grote St. Johannes de Doper kerk en het kloosterkapelletje. Op deze natuurlijke verhoging heeft in de 13e eeuw een burcht gestaan, maar ook altijd al een kapel. Later is er een kerk gebouwd in barokke stijl – deze kerk is in 1883 vervangen door een kerk in neoromaanse stijl. Het verhaal gaat dat de werktuigen voor de bouw van de oorspronkelijke kerk in de 14e eeuw als door een onzichtbare hand naar de top van de heuvel waren gedragen om daar naar de wil van God daar een kerk te bouwen. Van 1343 tot 1489 heeft aan de westhelling een Augustinessenklooster gestaan. Het klooster heette Mons gratiae, de Genadeberg. De bijbehorende kapel (“Klösterli“) bestaat nu nog, maar is nu in gebruik als ontvangstzaal. Het geloof heeft hier altijd een grote rol gespeeld, vroeger zeker: in de 17e eeuw leefden de bewoners van Fiesch en het naburige Fieschertal in angst voor de Aletschgletsjer, want als er een stuk van de gletsjer afbrak en in een van de bergmeren stortte, veroorzaakte dit overstromingen in de dorpen. Daarom hebben zij de gelofte afgelegd dat zij deugdzaam zouden leven en dat zij zouden bidden dat de groei van de gletsjer zou stoppen. De Paus was daarvan op de hoogte gesteld. Inmiddels is de gletsjer 3,5 km korter dan toen… Sinds 2010 mogen de bewoners de opwarming van de aarde, de klimaatsverandering en het gletsjersmelten in hun processiegebeden opnemen – met toestemming van de Paus!

Lees verder

Andermatt: de Höhenweg van Gütsch naar de Oberalppas

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


27 september 2019

Van windmolens langs de bergen naar een vuurtoren!

Vandaag was het stralend weer met beneden in het dorp aangename temperaturen en niet te veel wind. Nu wilde ik gaan uitvoeren wat ik afgelopen dinsdag, 24 september, van plan was geweest, maar wat ik had laten schieten voor het concert van de Suworow Kadetten: met de gondelbaan van Andermatt via het tussenstation Nätschen naar het eindstation Gütsch, vanaf daar te voet over de Höhenweg naar vlak onder de top van de berg de Schneehüenerstock, dan weer met een gondelbaan naar beneden, en via de Oberalppas met de trein terug naar Andermatt. Inmiddels had ik een voordelige rondreis ontdekt: ik koos de route vanuit Andermatt via Gütsch en de Höhenweg en dan terug via de Oberalppas naar Andermatt. Dus om iets voor half tien stapte ik in een gondeltje en liet mij naar boven brengen. Het was heerlijk stil en het uitzicht naar het zuidwesten was prachtig. Ik kon ook goed zien hoe de spoorlijnen verliepen: de hoofdlijn van de Matterhorn-Gotthard-Bahn (MGB) die vanaf het station Andermatt een bocht naar het oosten maakt en uit het zicht verdwijnt en het tracé van de spoorlijn van Göschenen en Andermatt door de Schöllenen-Kloof, die scherp naar het noordwesten afbuigt.

Lees verder

Scuol: Etappe 67 van de Rode Route van de Via Alpina revisited – deel 2

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


17 augustus 2019

De tocht naar S-charl is mooi – in de zomer en in de winter!

Toen ik afgelopen donderdag 15 augustus uit Sulden am Ortler vertrok, trof ik een wat nukkig buschauffeur die blijkbaar niet echt blij was om op de feestdag “Maria Hemelvaart” te moeten werken: hij leek geen Duits te verstaan, dus een kaartje kopen naar Scuol in Zwitserland bleek een te grote opgave voor zowel mij als voor hem, dus dan maar een kaartje tot aan Mals gekocht. Bij de overstap in Spondinig richting Mals bleek het kaartje niet juist te zijn, maar ook deze chauffeur sprak alleen naar Italiaans, zodat de medepassagiers voor mij tolkten… Maar de zon scheen, dus waarom ergens een probleem in zien!
De tocht met de Postauto van Mals naar Zernez verliep voorspoedig – ik keek nog wel even naar de steile helling vanaf Taufers i.M. naar de Rifairalm, die ik een week geleden had beklommen…!

Lees verder

Sulden am Ortler: voettocht naar de Marlt Madonna

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


15 augustus 2019

Vanaf grote hoogten weer schitterende panorama’s!

Gisteren was het weer helemaal opgeklaard: een strakblauwe lucht met nauwelijks een wolkje. Vanuit mijn hotelkamer had ik dan ook een fantastisch uitzicht op de Ortler en de beboste hellingen ten westen van Sulden, met bovenop het bergstation van de stoeltjeslift Langenstein. Dat bergstation was uitgangspunt van mijn tocht: vandaar leidt Weg Nr. 23 naar een Mariabeeld, Marlt Madonna genaamd, dat aan de bergwand van de Marltgrat hangt, op 2.568 meter, met indrukwekkend uitzicht op de top van de Ortler!

Lees verder

Sulden am Ortler: naar de bron van de Suldenbach

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


13 augustus 2019

De kracht van de onherbergzaamheid

Nadat ik gisteren een rondje om Sulden had gemaakt en veel geleerd had over de omgeving, ben ik vandaag met de gondelbaan naar het bergstation gegaan, omdat ik van daaruit zover mogelijk naar de bron van de Suldenbach wilde lopen. Deze ligt onder de Suldenferner, een van de gletsjers die bij de Königspitze in de richting van het dal gaan. Het was nogal bewolkt met dreigende wolken die de bergtoppen aan het begin van het dal, de Eisseespitze, de Suldenspitze, de Kreilspitze en de Königspitze, aan het zicht onttrokken. Het zag er een beetje mystiek uit.

Lees verder

Sulden am Ortler: een eerste kennismaking

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


12 augustus 2019

“Koning Ortler”, het dorp en de indrukwekkende natuur

Gisterochtend was mijn laatste ontbijt in Hotel Margun; daarna heb ik hartelijk afscheid genomen van Familie Waldner en gezegd dat ik zeker een volgende keer terug zal komen. Mevrouw Waldner heeft mij, half als grapje, half als ernst, nogmaals op het hart gedrukt: “Schön auf dem Weg bleiben, gell…!!“, verwijzend naar mijn tocht over de Glurnser Köpfl. Dat heb ik beloofd!

Lees verder

Mals en omgeving: naar Laatsch, Glurns en de Tartscher Bichl

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


10 augustus 2019

Wandelen in de regen en in de zon…

Gisterochtend, 9 augustus, werd ik zonder al te veel spierpijn wakker na mijn wilde wandelavontuur over Etappe 69 van de Rode Route van de Via Alpina: van Taufers i.M. over de Rifair Scharte en de Glurnser Köpfl terug naar Glurns en Mals. Ik heb toen toch nog maar een foto gemaakt van de Glurnser Köpfl in de ochtendzon…!

Lees verder

Stilfs: Etappe 69 van de Rode Route van de Via Alpina – deel 1

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


9 augustus 2019

Verzichten vanaf de Rivair Scharte en de Glurnser Köpfl

Gisterochtend ben ik begonnen aan Etappe 69 van de Rode Route van de Via Alpina: van Taufers im Münstertal, net op de grens van Italië en Zwitserland, via de Rifaier Alm over de Rifair Scharte naar Stilfs in het dal van de Suldenbach beek en het Stilfserjoch. Deze etappe is het vervolg op Etappe 68 van de Rode Route: van S-charl naar Taufers over het S-charljöchl en door het prachtige Val Avigna, die ik iets meer dan twee jaren geleden, op 13 juni 2017, heb gelopen en waarvan ik toen erg genoten heb!

Lees verder

De rivier de Etsch: van Bozen naar de bron bij Reschen

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


5 augustus 2019

… en ook nog naar de tankversperring in de Plamort/Pian dei Morti

Gisterochtend ben ik vroeg, met de Eurocity-Express van 7.34 uur, uit München vertrokken. In het begin was het landschap niet erg boeiend, maar in de buurt van Innsbruck werden tussen de wolkenflarden toch de bergen zichtbaar. Vanuit Innsbruck ging de reis verder naar de Brennerpas. Vanuit de trein was goed te zien dat de Brennerpas een belangrijke verkeersader is: vanwege het rijverbod op zondag voor het internationaal wegvervoer stonden de parkeerplaatsen helemaal vol met vrachtwagens en trucks met oplegger.
Onwillekeurig kwam het bekende liedje van Henk Wijngaarden uit 1978 bij mij op: “Met de vlam in de pijp scheur ik door de Brennerpas, Met m’n dertig tonnen diesel, ver van huis, maar in m’n sas“. Van dat soort truckersromantiek is zo langzamerhand niet veel meer over: het steeds groeiende transitwegverkeer over de Alpenpassen brengt grote problemen met zich mee, zowel wat uitstoot van CO2 als wat geluids- en andere overlast voor de omwonenden betreft. Een kwart van alle vracht wordt al over het spoor vervoerd (o.a. over de Brennerspoorlijn), maar daarbij is men aan de maximale capaciteit gekomen. Vandaar dat men in 2009 na jarenlange voorbereidingen is begonnen met de aanleg van de Brennerbasistunnel, die in 2028 voor het treinverkeer geopend zal worden. Deze tunnel begint bij Innsbruck en komt in het noorden van Südtirol, bij het plaatsje Franzensfeste, weer bovengronds – met in totaal 60 kilometer (inclusief de omronding van Innsbruck) wordt deze dan de langste spoortunnel ter wereld. Dat er gewerkt werd was duidelijk: overal waren bouwputten te zien en grote billboards met informatie o.a. over de financiering vanuit “Europa”. Met nogal wat vertraging kwamen we tegen 12 uur in Bozen aan, waar de zon uitbundig scheen en het lekker warm was. De aansluitende trein naar Meran vertrok (ook te laat) een half uur later. De route ging stroomopwaarts van de Etsch naar Mals. We passeerden oude kastelen, zoals het Schloss Sigmundskron, mooie huizen, zoals het Jugendstilhuis “Hufschmiedsheim” uit 1907 in Meran, en vele boomgaarden. We reden vaak vlak langs de rivier.

Lees verder
« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2024 Wandelen in de bergen

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑